Data wydania: 11-03-2026
Wydawnictwo: Książnica
Ilość stron: 320
11/2026
Czarne orchidee o debiutancka powieść Pani Ewy Lange, która ukazała się w zeszłym roku i którą przeczytałam z dużym zainteresowaniem. Czekałam na kolejną powieść Pani Ewy, bo mój czytelniczy nos mówił mi, że jak ktoś debiutuje z wysokiego C to z każdą kolejną książką może być tylko lepiej ( chociaż w przypadku autorki wątpię żeby to było możliwe) i obawiam się, że w końcu na najbardziej poczytnym portalu zabraknie gwiazdek do przyznawania, bo wyżej to już tylko chyba niebo i kosmos. Jeśli nie znacie jeszcze twórczości Ewy Lange to musicie to koniecznie nadrobić, a jej nazwisko zapisać dużymi literami, bo z pewnością będzie błyszczeć na literackim firmamencie. Ewa Lange zabrała mnie do czytelniczego nieba. Dostałam wszystko to za co kocham książki: dostałam ogromną lekcję historii, okrucieństwa człowieka wobec człowieka i wybaczania. Dostałam dwie ramy czasowe, które uwielbiam i taką niesamowitą lekcję emocji i pokory, że przez Białe magnolie ciężko będzie mi trafić na dobrą książkę, która mnie pochłonie całą sobą. Tak właśnie sobie pomyślałam, że teraz muszę jeszcze raz sięgnąć po Białe magnolie, aby móc w spokoju delektować się każdym zdaniem i każdą sceną. Ta książka nie była dobra, ona była genialna od początku do końca, to książka, której nie da się odłożyć na " za chwilę" , bo ją się czyta zachłannie i z żalem patrzy na ubywające strony. I w tym miejscu wystosuję apel do Pani Ewy: Szanowna Pani czy mogłaby Pani częściej wydawać książki? To nieludzkie, że na kolejną książkę kazała Pani czekać dziewięć miesięcy. Nie żebym była złośliwa, ale znam autorów, którzy wydają książkę prawie co miesiąc i jakoś dają radę. Nie będę tutaj podawać nazwisk, bo z pewnością się każdy domyśla.
Dość wstępu, bo Białe magnolie czekają na moją subiektywną ocenę. Jak już wspomniałam mamy tutaj dwie ramy czasowe rok 2024 i 1943. We współczesności poznajemy Olę Sobotę. Młoda, zbuntowana dziewczyna zaczyna swoją pierwszą pracę w Domu Spokojnej Starości Harmonia jako sprzątaczka. Nie jest zadowolona ani z miejsca, które "śmierdzi'" ani z pracy, ale chce za wszelką cenę się usamodzielnić i wyrwać z rodzinnego domu. I znowu muszę wtrącić zdanie, bo jak wiecie sama pracuje w domach opieki i tam rzeczywiście jest specyficzny zapach. Ja osobiście już tego nie czuję, ale kiedyś przyjechał do mnie mąż i pierwsze jego pytanie była; jak wytrzymujesz ten zapach. Ola z czasem przyzwyczaja się do nowych warunków i zaprzyjaźnia z pensjonariuszami, a jej świat staje na głowie, gdy poznaje wnuka jednego z podopiecznych.
Jest i rok 1943, gdzie poznajemy Alkę Kwiatkowską. To młoda, zakochana kobieta, która przez swój zapalczywy charakter wpada w ręce gestapowców i trafia do obozu koncentracyjnego, gdzie przeżywa piekło na ziemi i walczy codziennie o przetrwanie.
Co je łączy i skąd Białe magnolie? Dowiecie się sięgając po rewelacyjną książkę Ewy Lange, bo to jedna z tych powieści, które warto poznać. Już zachwyciłam się debiutem Ewy Lange, a Białe magnolie tylko utwierdziły mnie w przekonaniu, że Pani Ewa pisze nie tylko pięknie, ale i dotyka najczulszych strun czytelnika. Jedno zdanie ciśnie mi się na usta: dla takich książek warto żyć. Nie będę Wam pisać streszczenia książki, bo to lektura, która zasługuje na poznanie całym sobą. Sięgnijcie koniecznie po Białe magnolie i jestem przekonana, że pokochacie twórczość autorki tak jak ja.
Moja ocena 10/10
Brak komentarzy:
Prześlij komentarz